چوب

خشک کردن چوب

خشک کردن چوب

روش های خشک کردن چوب در دنیا !؟

برای توضیح مسئله خشک کردن چوب ، ابتدا چند سوال مطرح می کنیم تا ذهن تان آماده پذیرش مطلب شود، سپس در ادامه به این سوالات پاسخ خواهیم داد:

  • آیا چوب درختان قطع شده باید خشک شوند؟ چرا؟؟
  • این عمل به چند روش و چگونه انجام می شود؟
  • خشک کردن چوب، چه مشکلاتی را به همراه دارد؟

همان طور که مبرهن است؛ چوب به عنوان یکی از پر مصرف ترین ملزومات صنعت دکوراسیون , محسوب می شود. از زمان قطع چوب در جنگل تا استفاده در کارخانه، کارگاه تولیدی و… باید مراحل متعددی طی شود. یکی از مراحل، سنجش میزان رطوبت چوب توسط رطوبت سنج مدرن دیجیتالی و خشک کردن میزان رطوبت می باشد. در کل دنیا چوب را به 2 روش طبیعی و مصنوعی خشک می کنند. این روشها که دارای اصول، مزایای و معایبی هستند، با توجه به عواملی چون ضخامت و نوع چوب صورت می گیرد.

 

خشک کردن چوب، به چند روش و چگونه انجام می شود؟

روش اول: روش دسته بندی کردن چوب به روش طبیعی

در روش طبیعی، انتخاب فضای مناسبی که دارای سایه و مسطح باشد و هوا به خوبی در آنجا جریان داشته باشد، حائز اهمیت است. در این روش چوب ها به صورت افقی بر روی هم، می چینیم و از لابند برای خشک کردن تخته چوب در هوای آزاد، استفاده می کنیم. لابند، به چوب های نازکی که در فواصل معین، بین هر دو تخته قرار می دهند، می گویند. همچنین برای جلوگیری از انتقال رطوبت از زمین به تخته های پایینی، باید تخته ها را در ارتفاعی بین 30 الی 40 سانتیمتر از سطح زمین قرار دهیم. و جهت جلوگیری از تماس تخته ها با یکدیگر، با توجه به ضخامت و گونه چوب باید آنها را در فواصل 50 تا 100 سانتی متری قرار دهیم. این فاصله را می توان با تیرآهن، بتن یا چهار تراش آهنی و نبشی ایجاد نمود.

مزایای روش چوب خشک کنی طبیعی:

  • مقرون به صرفه.
  • عدم نیاز به تجهیزات خاص.

 

معایب چوب خشک کنی طبیعی:

  • ترک خوردگی و شکاف برداری چوب، که به دلیل خشک شدن زودتر لایه بیرونی و رطوبت باقیمانده در لایه درونی چوب است، رخ می دهد.

نکاتی که در روش خشک کردن طبیعی باید رعایت شود:

  1. چیدمان و قرارگیری چوبها در مکانی سرپوشیده و در معرض جریان هوا.
  2. انتخاب چوب هایی از یک گونه با ضخامت هایی مشابه، برای صرفه جویی در زمان.
  3. استفاده از چوب دستکهایی به ضخامت 2.5 سانتیمتر با فواصل 50 تا 100 سانتیمتری، جهت برقراری جریان هوا بین تخته ها.(سعی شود چوب دستکها زیر یکدیگر قرار بگیرند)

روش دوم: خشک کردن چوب به روش مصنوعی توسط کوره

در این روش که نسبت به روش طبیعی سریعتر انجام می شود، چوب ها بعد از برش و تقسیم بندی، در کوره هایی که هوای گرم را از هر جهت و به صورت چرخشی به جریان در می آورد، قرار می دهند. دمای این کوره معمولا روی 90 درجه فارنهایت تنظیم شده و نیازمند کنترل روزانه است.

مزایای روش مصنوعی:

  • صرفه جویی در زمان.
  • قابلیت رنگ پذیری و چسبندگی چوبی بهتر.
  • فاقد پوسیدگی، پیچیدگی، حشره زدگی، ترک و گسیختگی.

 

معایب خشک کردن به روش مصنوعی:

  • صرف انرژی زیاد و آلودگی محیط زیست.
  • نیاز به تجهیز کردن محیط به کوره، که استفاده و نگهداری از آن هزینه بر است.

 

 

خشک کردن چوب (طبیعی و مصنوعی) چه مشکلاتی را به همراه دارد؟

  1. ترک خوردگی و گسیختگی:

جهت جلوگیری از بروز ترکهای سطحی چوب یا به حداقل رساندن گسیختگی، می توان از روکش های 5 میلیمتری آغشته به چسب استفاده نمود. توجه داشته باشید که این روکش ها باید در راستای مناسب و هم جهت با الیاف چوب چسبانده شوند.

  1. شانه عسلی شدن:

در صورت بروز برون سختی در چوب، لایه بیرونی بدون هم کشیدگی قرار گرفته و در صورت ادامه فرآیند خشک کردن، در لایه درونی هم مانع هم کشیدگی می شود. این عیب در سطوح بالایی قابل مشاهده نیست و با برش 300 میلیمتری و بالاتر قابل دیدن است.

  1. چین خوردگی:

در صورتی که آب با سرعت زیاد از چوب خشک شود، رخ می دهد. در این حالت دیواره سلولی در اثر فشار و تنش شکست می خورد.

  1. معوج شدن:

در اینجا ممکن است یکی از 4 حالت ساغری شدن، تاب خوردگی، کمانی و یا فنری شدن رخ دهد.

 

جمع بندی:

در روش طبیعی, به مکانی مناسب که هوا در جریان باشد، نیازمند است و فاقد هزینه هایی  است که در روش مصنوعی متحمل هستیم، مانند خرید کوره که خود انرژی زیادی مصرف می کند. در روش مصنوعی، سرعت کار بالاست و مشکلاتی نظیر ترک خوردگی و … کمتر رخ می دهد البته نیازمند کنترل مداوم کوره است. با این حال برای اینکه چوبها به صورت یکدست و یکسان خشک شوند، باید به ضخامت چوب و نوع آن توجه شود.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *